Ιδέα για να αποχωριστείτε την πιπίλα.


Και ναι είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι  αποχωριστήκαμε την πιπίλα τελείως. Ήταν ένα εγχείρημα για το οποίο είχαμε πολύ άγχος. Δεν ξέραμε αν ήταν η κατάλληλη ηλικία και κυρίως πως θα αντιδρούσε η μικρή μου.  Σε λίγες μέρες θα σβήσει 2 κεράκια. Εδώ και ένα χρόνο περίπου, ίσως και παραπάνω, είχαμε κόψει την πιπίλα κατά τη διάρκεια της ημέρας και τη χρησιμοποιούσαμε μόνο το μεσημέρι και το βράδυ, την ώρα του ύπνου. Όταν όμως έμαθα ότι είμαι έγκυος, άρχισα να σκέφτομαι τις αλλαγές που θα γίνουν στη ζωή και της μικρής μου. Μία από αυτές ήταν ότι θα έπρεπε να επισπεύσω την μόνιμη απομάκρυνση της πιπίλας πριν έρθει το νέο μέλος. Είχα ακούσει διάφορες ιστορίες και δε θα ήθελα να αποχωριστεί την πιπίλα μαζί με το δεύτερο παιδί.

Σκεφτόμουν καιρό πως να καταφέρω να την κόψω όσο πιο αναίμακτα γινόταν. Δεν ήθελα να την ψαλιδίσω, δεν ήθελα να τη δώσω στη γάτα να τη φάει, ούτε να αρρωστήσει και να πάει στο γιατρό κι άλλα πολλά. Ήθελα να βρω κάτι που να ταιριάζει πιο πολύ και σε εμένα. Και η ιδέα ήρθε ξαφνικά. Αφορμή οι πεταλούδες που φωσφορίζουν στον τοίχο του υπνοδωματίου της μικρής και οι πεταλούδες στην πιπίλα της.

Πάντα όταν πηγαίναμε για ύπνο της έλεγα ότι οι πεταλούδες λάμπουν γιατί πάνε στο φεγγάρι. Οπότε κάποια στιγμή της ξεφουρνίζω το εξής: πως όταν φύγουν (ξεθωριάσουν) οι πεταλούδες από την πιπίλα, θα έχουν μεγαλώσει και θα πάρουν την πιπίλα στο φεγγάρι και θα της αφήσουν ένα μπουκαλάκι με φεγγαρόσκονη για να έχει όμορφα όνειρα. Το παιδί μου το δέχτηκε. Όσο πλησίαζε ο καιρός στην ημέρα που είχα πάρει την απόφαση του αποχωρισμού, της το έλεγα όλο και πιο συχνά. Κάποια στιγμή, το πρωί όταν  ξυπνούσε, έβγαζε την πιπίλα και την έδειχνε στις πεταλούδες στον τοίχο.

Είχα σκοπό λοιπόν να βρω ένα μικρό πλαστικό μπουκάλι, να βάλω μέσα χρυσόσκονη και να βάλω μια κορδέλα.

Σε μία επίσκεψή μου σε κατάστημα με αξεσουάρ, βρήκα ένα κολιέ με ένα μικρό μπουκαλάκι που έγραφε star dust. Όπως καταλαβαίνετε με το που το είδα, είπα εδώ είμαστε και φυσικά το πήρα.

Ήρθε λοιπόν η μέρα που θα έφευγε η πιπίλα. Το βράδυ κοιμηθήκαμε με την πιπίλα αλλά κατά τη διάρκεια της νύχτας, που ούτως ή άλλως την έβγαζε, την πήραμε. Το πρωί, Σάββατο για να είναι και ο μπαμπας μας μαζι, αφού ξύπνησε και θα πηγαίναμε για χουζούρεμα στο κρεβάτι μας, τη ρώτησα που είναι η πιπίλα για να την πάρουμε μαζί. Ήδη είχα κρύψει κάτω από το μαξιλάρι ένα πουγκάκι με την υποτιθέμενη φεγγαρόσκονη. Ξεκινήσαμε να ψάχνουμε και τη ρώτησα γεμάτη απορία μήπως την πήραν οι πεταλούδες. Δε θα ξεχάσω τον ενθουσιασμό της όταν βρήκε το κολιέ. Εννοείται πως το φορούσε όλη μέρα.

 

fairydust

 

Το μεσημέρι  πήγε να τη ζητήσει  αλλά έπιασε αμέσως το κολιέ. Το ίδιο και το βράδυ. Την ανέφερε αλλά της εξήγησα ότι την πήραν οι πεταλούδες. Από τότε δεν την έχει ξανά αναφέρει. Με τον βραδινό ύπνο συνεχίζουμε να μην έχουμε κανένα προβλημα. Με τον μεσημεριανό ζορίζεται λίγο είναι η αλήθεια, αλλά έχει περάσει μόνο μια εβδομάδα και την είχε 2 χρόνια. Όπως και να έχει είμαι πολύ περήφανη για τη μικρή μου κόρη και την όλη της αντίδραση.

Αν σας άρεσε η ιδέα μου ή αν σας ανέπνευσε θα χαιρόμουν να το μάθω.

CE0AC0FFF0076744F7F9F1B4A57E2818

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s